من در خرداد 1346 در تهران به دنیا آمدم. اسمم در شناسنامه “فاطمه” است، ولی “فرح” صدایم کردند. چون نام شناسنامهام توسط پدربزرگم انتخاب شده بود. مدرک کارشناسی پرستاری دارم و به ادبیات و نویسندگی علاقه دارم. مادری شاغلم و در حوزهی ارتباط بدون خشونت فعالیت میکنم. از 11 سالگی دچار تشنج شدم و سالها با انجمن صرع ایران در حوزههای اطلاعرسانی و فعالیتهای بینالمللی کار کردهام.
سابقهی آشنایی من با الگوی “ارتباط بدون خشونت” به سال 1387 بازمیگردد. در آن سال کارگاه زبان زندگی برای کارکنان انجمن صرع توسط کامران رحیمیان برگزار شد. این کارگاه تاثیر عمیقی بر زندگی من گذاشت و موجب شد تا در این حوزه بیشتر جستوجو کنم. به دنبال این کارگاه، در کارگاههای زبان زرافه (زبان زندگی برای کودکان) و کارگاههای تسهیلگری شرکت کردم.
در سال 1390 با یکی از مدرسان بینالمللی الگو به نام Ray Taylor آشنا شدم که مسیر فعالیتهای بینالمللی و آشنایی با گروههای بینالمللی ارتباط بدون خشونت (NVC) را برای من آغاز کرد.
کتاب جعبه ابزار ارتباط بدون خشونت، هدیهای بود که از “ری تیلور” دریافت کردم و ترجمهی آن مرا به تسهیلگری کارگاههای ارتباط بدون خشونت هدایت کرد. سوابق فعالیتهایم در تسهیلگری این الگو به شرح زیر است:
- تسهیلگری دو دوره کارگاه مقدماتی و پیشرفته الگو در کلینیک مددکاری ایران : 1394 – 1395
- تسهیلگری کارگاه مقدماتی و پیشرفته برای والدین در دبیرستان هما : پاییز و زمستان 1395
- تسهیلگری کارگاه مقدماتی و پیشرفته برای گروه ادبیات سهشنبه : پاییز و زمستان 1396
- تسهیلگری کارگاه مقدماتی و پیشرفته در کانون توسعه فرهنگی : زمستان 1397 – بهار 1398
- تسهیلگری کارگاه نوجوانان : تابستان 1398
- حضور در فستیوال بینالمللی CNVC در تابستان 1399
- تسهیلگری کارگاه آنلاین مقدماتی و پیشرفته : تابستان و پاییز 1399
- تسهیلگری کارگاه آنلاین ذهنآگاهی : زمستان 1399 – بهار 1400
همزمان با ترجمهی کتاب “جعبه ابزار ارتباط بدون خشونت“، کتاب دیگری در زمینهی فرزندپروری دختران نوجوان به دستم رسید که ترجمهی آن با عنوان “دختران خشم و سکوت” به چاپ رسیده است.
