
ارتباط بدون خشونت در محل کار، منافعی برای کارکنان، کارفرماها و همچنین منافعی برای مشتریها و جامعه دارد.
البته این الگو در محل کار محدودیتهایی دارد که درک آنها مهم است. یکی از این محدودیتها کمبود زمان به دلیل چهارچوبهای زمانی مربوط به کار و موعد تحویل کار است. محدودیت دوم مربوط به این حقیقت است که افراد به محل کار نمیروند تا با همکاران خود صمیمی شوند.
بنابراین چیزی که برای کاربرد ارتباط بدون خشونت در محل کار دنبال آن هستیم، ارتباطی کافی است تا افراد بتوانند بهترین دلیل حضور و هدف خود را برای شرکت در کارگاه داشته باشند: انجام بهتر کار.
ارتباط بدون خشونت در محل کار به طور طبیعی به شما و همکارانتان کمک میکند با هم به تفاهم برسید، چون به شما یاد میدهد چگونه واقعی و صادق باشید و به شکلی که بیشتر دوست دارید شنیده شوید، و چگونه با همدلی و درکی همدلانه دیگران را بشنوید.
اعتمادسازی طبیعیترین نتیجهی کاربرد ارتباط بدون خشونت است. این سطح از افزایش اعتماد، تیم کاری را به سمت اثربخشی بیشتر هدایت میکند.
با به کارگیری ارتباط بدون خشونت در محل کار، شما چالشهای کاری کمتری که منجر به کیفیت کمتر کار، کاهش دلگرمی تیم و افزایش ترک کار میشود، خواهید داشت.
چرا ارتباط در محل کار اهمیت دارد؟
بهترین جواب این پرسش را باید در این ببینیم که وقتی ارتباط وجود ندارد، چه اتفاقی میافتد.
وقتی یک مدیر یا سوپروایزر ساختار یا انتظارات مبهمی دارد، میتواند باعث استرس، آشفتگی و گیجی شود. در نتیجه کارکنان کار اشتباه را تحویل میدهند، به این صورت که یا در زمان اشتباه یا به شکلی اشتباه، تحویل کار خواهند داشت. اما از آن مهمتر اعتماد است که تحت تاثیر قرار میگیرد و کارکنان از رئیس یا سوپروایزر خود میرنجند.
پس چه باید کرد؟ ما رهبران را تشویق میکنیم تا از قبل، زمانی را اختصاص دهند که اول برای خودشان وضوح ایجاد شود. سپس پیام خود را بگویند. و امیدوار باشیم فرهنگ سازمانی به گونهای است که امنیت به قدری برای کارکنان وجود داشته باشد تا بتوانند سوالهای دشوار خود را بپرسند یا نگرانیها و دغدغههای خود را ابراز کنند.
وقتی کارمندی حرف نمیزند یا سوالهای خود را در زمانهای حیاتی نمیپرسد، میتواند چند دلیل داشته باشد. یک دلیل این است که آنها میترسند و از چالش دوری میکنند. این افراد نیاز دارند تا روی جراتورزی، خودباوری و ابراز خود کار کنند. گاهی فرهنگ سازمانی برای صحبت کردن ناامن است، چون افراد از تلافی کردن میترسند.
با این حال وقتی فرهنگ سازمانی بستری مناسب برای صداقت ندارد یا وقتی یک عضو تیم برای یک موقعیت حیاتی حرف خود را نگه میدارد و آن را نمیگوید؛ سازمان، پروژه و تمام تیم، مشارکت و همکاری را از دست میدهند.
وقتی همکاران دچار سوءتفاهم میشوند – که میتواند مرتب اتفاق بیفتد – چگونه با آن کنار میآیند؟ آیا مهارتهای تغییر موقعیت مشاجره و انزوا را به سمت یک گفتوگوی سازنده دارند؟
روسا، صاحبان کسب و کار، سوپروایزرها و هیئت مدیره بدون اولویت دادن به ارتباط عمیق در محل کار، از امکان عملکرد عالی تیم خود در پروژههایشان محروم میشوند.
وقتی مالکان کسبوکار، روسا و سوپروایزرها اهمیت ارتباط در محل کار را میدانند و آن را در اولویت قرار میدهند، میتوانند برای کارمندان خود آموزشی را فراهم کنند که آنها نیاز دارند. بنابراین از چالشها پیشگیری و در صورت بروز حل میشوند و همکاری به شکل موثرتری اتفاق میافتد.
ارتباط، کلید دستیابی برای انجام کارهاست – به ویژه اگر شما در تیم کاریتان به وضوح، جامعیت، مسئولیتپذیری، اثربخشی، بهرهوری، لذتبخشی و سازندگی ارزش میگذارید.
همبستگی ارتباط و بهرهوری در محل کار
همانطور که در بالا اشاره شد، پیوستگی مشهودی بین ارتباط و بهرهوری در محل کار وجود دارد.
ارتباط شفاف به ما انتظارات منطقی، موعدهای زمانی و الزامات مورد نیاز را میدهد؛ که اساس اعتمادی است که لازمهی یک فضای کار تعاملی است. همچنین یک تیم کاری اثربخش به ما میدهد، که عملکرد بهتری دارد.
ارتباط شفاف کلید بهرهوری است. بدون این ارتباط، زمان و انرژی و تلاش نیروها به علت ساختارهای مبهم یا دوبارهکاری به دلیل واضح نبودن انتظارات، بیهوده تلف میشود.
سوال اصلی بعدی این است چگونه به دیگران انگیزه دهیم. وقتی ما از انگیزههای بیرونی مانند پاداش، هدیه یا تشویق برای ترغیب دیگران استفاده میکنیم؛ درمییابیم که این فقط در کوتاهمدت جواب میدهد. این کار تا حدودی موثر است، چون فردی که به این شکل ترغیب میشود، ممکن است از دلایل درونی خود یا انگیزههایش برای انجام کار قطع شود. در نتیجه انگیزهها، حضور و تمرکز همگی آسیب میبینند.
بنابراین پیوستگی بین ارتباط و بهرهوری در محل کار، هم چگونگی تشویق دیگران را درنظر میگیرد و هم اینکه بتوانیم به دیگران انگیزه دهیم تا با دلایل درونی خود مرتبط شوند که چرا اینجا هستند و چرا کار مهم است.
وقتی شما با معنا و هدف پشت کار مرتبط میشوید؛ – و وقتی رابطهی خوبی با افرادی که برای شما کار میکنند دارید – بهرهوری تقریباً بدون هیچ تلاش مضاعفی میتواند اتفاق بیفتد. ارتباط واضح – از سمت رهبری و بین کارکنان – بنیان موثرتری برای بهرهوری فراهم میکند.
مدیریت گفتوگوهای دشوار در محل کار
شما میتوانید برای مدیریت گفتوگوهای دشوار در محل کار از ارتباط بدون خشونت استفاده کنید.
تصور کنید اعتماد و مهارت ورود به گفتوگوهای دشوار را دارید، بنابراین میتوانید فضایی ایجاد کنید که در آن ارتباط بیشتر و درک متقابل وجود دارد. حالا تصور کنید قادرید این کار را مستمراً و با راحتی انجام دهید. ارتباط بدون خشونت به شما ابزارهایی برای این کار میدهد و تمرین با این ابزارها، مهارتهایتان را ارتقا میدهد.
گفتوگوهای دشوار اتفاق میافتد. گاهیاوقات این گفتوگوها به سمت ما میآیند، گاهی ما خودمان را وسط این گفتوگوها میبینیم، و گاهی در موقعیتی هستیم که نیاز است چیزی بگوییم ولی ترسیدهایم. ترس قابل درک است. فقط به خاطر داشته باشید که شجاعت، نداشتن ترس نیست. دقیقاً به همین دلیل شجاعت گفته میشود، چون ترس هم وجود دارد.
ارتباط بدون خشونت کمک میکند تا بتوانید گفتوگوهای دشوار را مدیریت کنید، هم به دلیل آگاهی زیر این الگو و هم به دلیل طبیعت خاص ابزارهای ارتباط بدون خشونت.
آگاهی ارتباط بدون خشونت روی خلق مشترک و نتایج رضایتبخش دوطرفه تاکید میکند، که وقتی حس مرتبط بودن داشته باشیم، به دست میآید. بنابراین ما به کیفیت بالای ارتباط و خلق مشترک راهبردهایی که از این موقعیت میآید، اهمیت میدهیم. این چرخشی آگاهانه برای بسیاری از مردم است.
گفتوگوهای دشوار اتفاق میافتد. گاهیاوقات این گفتوگوها به سمت ما میآیند، گاهی ما خودمان را وسط این گفتوگوها میبینیم، و گاهی در موقعیتی هستیم که نیاز است چیزی بگوییم ولی ترسیدهایم. ترس قابل درک است. فقط به خاطر داشته باشید که شجاعت، نداشتن ترس نیست. دقیقاً به همین دلیل شجاعت گفته میشود، چون ترس هم وجود دارد.
ابزارهای ارتباط بدون خشونت کمک میکند تا نسبت به انواع تفکر و کلام که منجر به کیفیت بالای ارتباط میشوند هوشیار شویم. همچنین نشان میدهند چگونه شفاف باشیم، در حوزهی قدرت خود بایستیم و همدل باشیم. برای مثال افراد با استفاده از زبان نیازهای جهانی که همه میتوانند با آن مرتبط شوند، به جای قضاوت، امکان شنیدن و درک بیشتر یکدیگر را دارند، حتی زمانهایی که هیجانهای شدیدی دارند.
از آنجایی که درک متقابل عمیق شده و وجه مشترک پیدا میشود، راهحلها به طور طبیعی با هم ادغام میشوند. این یکی از روشهایی است که ارتباط بدون خشونت کمک میکند تا توانایی ما در گفتوگوهای دشوار محل کار به شیوهای رضایتبخش عمل کند.
حل چالشهای بین کارکنان
شما میتوانید از ارتباط بدون خشونت برای حل چالش بین کارکنان استفاده کنید. میتوانید خودتان میانجی باشید یا میتوانید از بیرون یک میانجی بیاورید؛ یا کارکنان را به گونهای آموزش دهید که با مهارتهای فردیشان، خودشان این کار را انجام دهند.
نکتهی مهم در این کار تغییر ذهن برای خروج از چالش و حرکت به سمت جلو است. ما نیاز داریم تا از مقاومت، اجتناب و تصحیح چالش، به سمت حمایت چالش حرکت کنیم. میخواهیم از این الگو استفاده کنیم تا چالش را به سمت راهحلهایی سالم ببریم که از همبستگی تیم محافظت میکند و مانع درگیری همهی بخشها میشود.
پرهیز از چالش، خطرات زیادی دارد و معمولاً به دلیل فقدان آموزش مهارتهای حل مسئله به وجود میآید. در نتیجه چالشها هرگز به صورت واقعی حل نمیشوند.
یکی از روشهایی که از ارتباط بدون خشونت استفاده میکنیم، حل چالشهای بین کارکنان است. این کار کمک میکند افراد یکدیگر را بشنوند تا درک متقابل ایجاد شود و اتفاق نظر به وجود آید. در این الگو هرگونه قضاوت به نیازهای جهانی انسانی ترجمه میشود و نیازهای زیر چالش برجسته میشوند.
وقتی شما میتوانید جوهر چالش را به نیازهای جهانی درگیر شده تبدیل کنید، بعد افراد میتوانند با یکدیگر مرتبط شوند، انسانیت یکدیگر را ببینند و راهحلها خلق میشوند.
ارتقاء فرهنگ سازمانی
چگونه فرهنگ و ارتباط را در محل کار ارتقا میدهید؟ تغییر رفتار افراد یک چیز است؛ تغییر فرهنگ یک چیز دیگر.
این موضوع دربارهی وضوح کامل ارزشها و قوانین است. اگر فقط مسئولیت کارکنان این باشد که بالاترین استانداردها را حفظ کنند، در حالیکه از سمت روسا یا مدیران -که در واقع آنها باید استانداردها را بنا بگذارند – حمایتی نداشته باشند، این موقعیتی پایدار نیست.
یعنی لازم است رهبر سازمان، هم چشمانداز را با دیگران در میان بگذارد تا آنها حس کنند بخشی از آن هستند؛ و هم انتظارات را واضح بگوید؛ تا همه بدانند کجا ایستادهاند و چه کاری باید انجام دهند.
تا به حال متوجه شدهاید که چقدر بعضی افراد از رفتن سر کار میترسند و از اینکه سر کار هستند، حس وحشتناکی دارند؟ در بیشتر موارد، این حالت به تعاملات سمی محیط برمیگردد. بارها دیدهایم که وقتی افراد حس قطعشدگی از دیگران دارند، از حضور خود لذت نمیبرند و همکاری راحتی به دست نمیآید. وقتی افراد حس مرتبط بودن داشته باشند؛که ارتباط بدون خشونت در این مورد بینظیر است؛ آنها از مشارکت با همدیگر بیشتر لذت میبرند، راحتتر از سوءتفاهم و چالش جلوگیری و آن را حل میکنند، و به عنوان یک تیم بهتر کار میکنند.
ارتباط بدون خشونت میتواند در ارتقاء فرهنگ سازمانی و ارتباط سازمانی نقش داشته باشد. البته تا اندازهای که در حد یک تلاش سازمانی است و رهبران از آن حمایت میکنند. یکی از شاخصهایی که در فرهنگ محل کار نیاز به ارتقا دارد، تصمیمگیری یکجانبه ساختار قدرت در محل کار بوده یا راهحلهایی که بدون مشورت دربارهی نتیجه، دغدغه یا اعتراض دیگران تحمیل میکند.
“قدرت بر” در برابر “قدرت با”
یکی از بهترین روشهای ارتقای فرهنگ و رابطه در محل کار، تغییر الگوی “قدرت بر”(علیه دیگری) به الگوی “قدرت با”(دیگری) است. شما نمیتوانید با راهحلهایی که به روش “قدرت بر”(علیه) به دیگران تحمیل میشوند، به همکاری واقعی دست پیدا کنید. وقتی افراد اجازه نداشته باشند در مورد چیزهایی که زندگی و کارشان را تحتتاثیر قرار میدهد، حرف بزنند؛ در طولانیمدت آنها به ستوه آمده یا جای دیگری برای کار پیدا میکنند.
یکی از بهترین روشهای ارتقای فرهنگ و رابطه در محل کار، تغییر الگوی “قدرت بر”(علیه دیگری) به الگوی “قدرت با”(دیگری) است. شما نمیتوانید با راهحلهایی که به روش “قدرت بر”(علیه) به دیگران تحمیل میشوند، به همکاری واقعی دست پیدا کنید. وقتی افراد اجازه نداشته باشند در مورد چیزهایی که زندگی و کارشان را تحتتاثیر قرار میدهد، حرف بزنند؛ در طولانیمدت آنها به ستوه آمده یا جای دیگری برای کار پیدا میکنند.
با یک رهبری هماهنگ، حمایت از روابط سالم کاری، و تغییر الگوهای “قدرت بر”(علیه) به “قدرت با”، میتوانید با استفاده از ارتباط بدون خشونت، فرهنگ و رابطهی محل کار را ارتقا دهید.
مارشال روزنبرگ و ارتباط بدون خشونت در کار
وقتی حرفهای مارشال روزنبرگ را در مورد ارتباط بدون خشونت در محل کار میشنوید یا میخوانید، یک نکته واضح است: مهارتهای ارتباط بدون خشونت به ما کمک میکند که تمام روابطمان را – چه فردی و چه حرفهای – ارتقا دهیم. چون ما با “وجود انسانی” که نیازهای یکسان جهانی دارد سروکار داریم، و بنابراین این مهارتها در بین همین بسترها منتقل میشوند.
تجربهی شخصی دکتر روزنبرگ این بود که محل کار اغلب با انتظارات و درخواستهای آمرانه پر شده است. به جای قربانی بودن و گفتن به خود که “هیچ انتخاب دیگری ندارم”، دکتر روزنبرگ یک تمرین خاص انجام میداد.
او یک برگه برمیداشت و خطی در میانهی آن از بالا به پایین میکشید. در ستون سمت چپ بالا مینوشت:” کارهایی که باید انجام دهم” و زیر آن فهرستی مینوشت. (برای بسیاری از ما این فهرست شامل کارهایی است مانند “باید دانشگاه بروم”، “باید سر کار بروم”، “باید شام درست کنم”، “باید بچهها را برسانم”، و … )
در ستون سمت راست جلوی هر یک از موارد مینوشت:” من انتخاب میکنم … چون …” – تا مسئولیت انتخابهایش را برعهده بگیرد.
چیزی که دکتر روزنبرگ در مورد تمرینهای روانشناسی دوست نداشت، نوشتن گزارشات بالینی بود. چون او با وظیفهشناسی و تعهد بزرگ شده بود، به هرحال آن را انجام میداد. وقتی این تمرین را انجام داد، جملهی :”من باید گزارش بالینی را بنویسم.” به “من انتخاب میکنم تا گزارش بالینی بنویسم چون …. ” تغییر یافت و درک عمیقی برایش ایجاد شد.
او دلیل این را فهمید که چرا آن کار را انتخاب کرده است: به خاطر پول؛ و دیگر نیازی به آن نبود. این باعث شد نوشتن گزارش بالینی را کنار بگذارد و رانندگی را شروع کند. در همان زمان پیشبرد فرآیندی را ادامه داد که ما امروزه به نام “ارتباط بدون خشونت” میشناسیم.
اگر او با انگیزه عمیق درونی و قدرت شخصیاش مرتبط نمیشد، احتمالاً همچنان به نوشتن گزارشات بالینی با اکراه ادامه میداد و تمرینهای روانشناسیاش را پیش میبرد. شاید هم هرگز ارتباط بدون خشونت به وجود نمیآمد و گسترش نمییافت.
ارتباط بدون خشونت بارها نشان داده که انسانها قادرند خلاقیت بیپایان، همکاری و هماهنگی داشته باشند. این الگو در محل کار، فرهنگ هماهنگی بینافردی را ارتقا میدهد. کارکنان با استفاده از این الگو از سوءتفاهم و چالش پیشگیری کرده و در صورت وقوع آن را حل میکنند. آنها اعتماد میسازند و موثرترین تیم کاری را تشکیل میدهند.
ترجمه : فرح عباسی سیر




